احادیث نبوی صلی الله علیه و آله و سلم

«احادیث شریف جلد بیستم»

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯

سورۀ مبارک«مؤ من »« 40»

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯

 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 9ــ 7: 40

﴿ 478 ﴾﴿  دعای پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) « پروردگارا من از وسوسه هاى شياطين به تو پناه مى برم » [ مؤمنون « 97 » ]

وَ قُل رَّب أَعُوذُ بِك مِنْ هَمَزَتِ الشيَطِينِ(  97 :23)

و بگو پروردگارا من از وسوسه هاى شياطين به تو پناه مى برم )  )

﴿ص ــ 34 : ج ــ20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿9 ــ 7: 40

﴿ 479 ﴾﴿حدیث شریف قدسی : آسمان و زمين من وسعت وجود مرا ندارد ولى قلب بندۀ مؤ من من جايگاه من است

﴿ص ــ 36 : ج ــ 20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿20 ــ 18: 40

﴿ 480 ﴾﴿ پيامبران نگاه مخفيانه و خائنانه ندارند

﴿ص ــ 66 : ج ـ 20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿29 ــ 28: 40

﴿ 481 ﴾﴿ نخستین تصدیق کنندگان( پيامبران بزرگ) سه كس بودند: حبيب نجار، مؤ من آل يس همان كسى كه به مردم انطاكيه مى گفت از فرستادگان خدا پيروى كنيد، ازكسانى پيروى كنيد كه پاداشى از شما نمى خواهند و خود هدايت يافته اند، و حزقيل مؤ من آل فرعون ، و على بن ابى طالب (عليه السلام ) و او از همه برتر است

﴿ص ــ 90 : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿46 ــ 41: 40

﴿  482﴾﴿ « هنگامى كه يكى از شما از دنيا مى رود جايگاه او را هر صبح و شام به او نشان مى دهند، اگر بهشتى باشد جايگاهش را در بهشت ، و اگر دوزخى باشد جايگاهش را در آتش ، و به او مى گويند: اين جايگاه تو در روز قيامت است » و همين امر باعث  شادى يا عذاب روح او مى شود)

                ﴿ص ــ  119: ج ــ  20

 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿63 ــ 60: 40

﴿ 483 ﴾﴿دعا عبادت است﴾﴿ص ــ147  : ج ــ   20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 78ــ 77: 40

﴿ 484 ﴾﴿خداوند 124 هزار پيامبر آفريد كه من از همه آنها نزد خداوند گرامى ترم در عين حال فخر و مباهاتى نمى كنم.( و غرورى به خود راه نمى دهم ) و خداوند 124 هزار وصى آفريد كه على (عليه السلام ) از همه آنها نزد خداوند گرامى تر و برتر است

﴿ص ــ 183 : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿78 ــ 77: 40

﴿ 485 ﴾﴿ «من به دنبال 8 هزار پيامبر مبعوث شده ام كه چهار هزار از آنها از بنى اسرائيل بودند »﴾﴿ص ــ  184: ج ــ  20
اين دو حديث با هم منافاتى ندارد، زيرا ممكن است حديث دوم اشاره به انبياى بزرگ باشد (همانگونه كه مرحوم علامه مجلسى در توضيح اين

سخن بيان كرده است) )

 پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 78ــ 77: 40

﴿  486﴾﴿در حديث ديگرى از پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) مى خوانيم كه در پاسخ سؤ ال « ابوذر » از تعداد پيامبران الهى عدد « 124 هزار »  را بيان فرمود، و به دنبال سؤ ال از تعداد رسولان از ميان آنها   عدد 313نفر را ذكر نمود.

﴿ص ــ 184 : ج ــ  20  

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 78ــ 77: 40

﴿ 487 ﴾﴿ و نيز در حديث ديگرى از پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) بعد از ذكر عدد 124هزار ميخوانيم : 5 نفر از آنها الو العزم بودند: نوح و ابراهيم و موسى و  عيسى و محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم

﴿ص ــ 184 : ج ــ  20

 

سورۀ مبارک« فصلت »« 41»

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯

 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 23ــ 19: 41

﴿  488﴾﴿آخرين كسى را كه دستور داده مى شود به سوى دوزخ ببرند ناگهان به اطراف خود نگاه مى كند، خداوند بزرگ دستور مى دهد او را برگردا  نيد، او را بر مى گردانند، خطاب مى كند:

 چرا به اطراف خود نگاه كردى ؟ و در انتظار چه فرمانى بودى ؟

عرض مى كند: پروردگار من درباره تو اينچنين گمان نمى كردم ،مى فرمايد: چه گمان مى كردى؟ عرض مى كند : گمانم اين بود كه گناهان مرا مى بخشى و مرا در بهشت خود جاى مى دهى !ر

 خداوند «ج » مى فرمايد:  اى فرشتگان من ! به عزت و جلال و نعمتها و مقام والايم سوگند، اين بنده ام هرگز گمان خير درباره من نبرده ، و اگر ساعتى گمان خير برده بود من او را به جهنم نمى فرستادم ، گرچه او دروغ مى گويد ولى با اينحال اظهار حسن ظن او را بپذيريد، و او را به بهشت بريد.

 سپس ‍ پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم) فرمود: هيچ بنده اى نيست كه نسبت به خداوند متعال گمان خير ببرد مگراینکه خدا «ج» نزد گمان وى خواهد بود، و اين همان است كه مى فرمايد:    

 ﴿  وَ ذَلِكمْ ظنُّكمُ الَّذِى ظنَنتُم بِرَبِّكمْ أَرْدَاکُمْ فَأَصبَحْتُم مِّنَ

الخَْسِرِينَ

(23 :41)

 ( آرى اين گمان بدى بود كه درباره پروردگارتان داشتيد، و همان موجب  هلاكت شما گرديد و سرانجام از زيانكاران شديد

﴿ص ــ 254 : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿32 ــ 30: 41

﴿ 489 ﴾﴿در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) آمده كه شخصى خدمتش عرض كرد: دستورى به من ده كه به آن چنگ زنم و در دنيا و آخرت اهل نجات شوم :

پيغمبر ( صلی اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود:       
   ( بگو پروردگار من الله است و بر اين گفته خود به ايست)ر   
سپس مى گويد  پرسيدم : خطرناكترين چيزى كه بايد از آن بترسم چيست؟

 پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) زبانش  راگرفت وفرمود :   اين

 ﴿ص ــ 272 : ج ــ  20  

 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿36 ــ 33: 41

﴿  490﴾﴿درحديثى مى خوانيم كه درحضور پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلّم) يكى نسبت به ديگرى بدگوئى كرد، آتش غضب دردل اوافروخته شد .پيامبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود:

 من سخنى مى دانم كه اگر مرد خشمگين آن را بگويد خشمش فرو مى نشيند، و آن جمله اعوذ بالله من الشيطان الرجيم است   !
مرد خشمگين عرض كرد:   يعنى فكر مى فرمائيد من ديوانه ام ؟! (و شيطان در پوست من رفته است ؟).
پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) به قرآن استناد فرمود: و اين آيه را تلاوت كرد،: ﴿ وَ إِمَّا يَنزَغَنَّك مِنَ الشيْطنِ نَزْغٌ فَاستَعِذْ بِا للَّهِ إِنَّهُ هُوَ السمِيعُ الْعَلِيمُ

(36 :42)

 ( و هر گاه وسوسه هائى از شيطان متوجه تو گرد د از خدا پناه طلب كه او شنونده و آگاه است)

﴿ص- 287 ــ 286 : ج ــ  20

 

سورۀ مبارک« شوری »« 42»

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯

 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿15 ــ 13: 42

﴿  491﴾﴿سه چيز است كه سبب نجات آدمى است ، و سه چيز مايه هلاكت او است : اما سه چيز كه باعث نجات او مى شود: دادگرى و عدالت در حالت خشنودى و غضب است ، و ميانه روى در حالت غنا و فقر، و ترس از خدا در پنهان و آشكار.

و اما سه چيز كه مايه هلاك آدمى است : بخلى است كه انسان از آن پيروى كند، و هوا و هوس سركش و حاكم ، و خودپسندى است.
                             ﴿ص ــ  388: ج ــ 20 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 18ــ 16: 42

﴿  492﴾﴿ «مردى با صداى بلند از رسول خدا در يكى از سفرها سؤ ال كرد و گفت : اى محمد..... ! پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) نيز با صدائى بلند همچون صداى خودش ‍ فرمود: چه مى گوئى؟»

عرض كرد: روز قيامت كی خواهد بود؟.

 پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : قيامت خواهد آمد، براى آن چه تهيه كرده اى؟ .  
عرض كرد: « سرمایۀ من محبت خدا و پيامبر او است  » .  
 پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : تو با كسى خواهى بود كه او را دوست دارى 

       ﴿ص ــ 394 : ج ــ  20

 پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿20 ــ 19: 42

﴿  493﴾﴿ كسى كه نيت اش دنيا با شد خداوند كار او را پريشان مى سازد، فقر را در برابر او قرار مى دهد و جز آنچه براى او مقرر شده چيزى از دنيا به چنگ نمى آورد، و كسى كه نيت اش سراى آخرت باشد خداوند پراكندگى او را به جمعيت مبدل مى سازد، وغنا و بى نيازى را در قلبش قرار مى دهد، دنيا تسليم او مى گردد و به سراغ او مى آيد

﴿ص ــ 400 : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 23ــ 21: 42

﴿ 494 ﴾﴿ خداوند انبياء را از درختان مختلفى آفريد، ولى من و على (رض ) را از درخت واحدى ، من اصل آنم ، و على شاخه آن ، فاطمه موجب بارورى آن است، و حسن حسين ميوه هاى آن ، ومؤمنین ما برگهاى آنند...

   سپس افزود: اگر كسى خدا را در ميان صفا و مروه هزار سال ، و سپس هزار سال ، و از آن پس هزار سال ، عبادت كند، تا همچون مشك كهنه شود، اما محبت ما را نداشته باشد خداوند او را به  صورت در آتش مى افكند، سپس اين آيه را تلاوت فرمود:

 ﴿  ذَلِك الَّذِى يُبَشرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحَتِ قُل لا أَسئَلُكمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلا الْمَوَدَّةَ فى الْقُرْبى وَ مَن يَقْترِف حَسنَةً

 نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شكُورٌ

(23 :42)

(    اين همان چيزى است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده اند و عمل

صالح انجام داده اند به آن نويد مى دهد، بگو من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم جز دوست داشتن نزديكانم و هر كس عمل نيكى انجام دهد بر نيكى اش مى افزائيم ، چرا كه خداوند آمرزنده و شكرگزار است.( 23 :42)

﴿ص ــ412  : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿23 ــ 21: 42

حديثى نقل كرده كه فخررازى و   در «كشاف  »   (( زمخشرى  ﴿ 495﴾﴿        قرطبى نيزدرتفسيرشان ازاواقتباس كرده اند: حديث مزبور به وضوح  مقام آل  پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) و اهميت حب آنها را بيان مى دارد، مى گويد: رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود:

 هر كس با محبت آل محمد بميرد شهيد از دنيا رفته » « .ر

«آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود بخشوده است  » ر.
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود با توبه از دنيا رفته » .
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود مؤ من كامل الايمان از دنيا رفته ».
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مى دهد، و سپس منكر و نكير (فرشتگان مامور سؤ ال در برزخ ) به او بشارت دهند » .
 « آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود او را با احترام به سوى بهشت مى برند آنچنانكه عروس به خانه داماد » .
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود در قبر او دو در به سوى بهشت گشوده مى شود   .
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم   از دنيا رود قبر او را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مى دهد » .
« آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود بر سنت و جماعت اسلام از دنيا رفته » .
«آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا رود روز قيامت در حالى وارد عرصه محشر مى شود كه در پيشانى او نوشته شده : ماءيوس از رحمت خدا» !
« آگاه باشيد هر كس با بغض آل محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) از دنيا برود كافر از دنيا رفته» !

«آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم )

  از دنيا برود  بوى بهشت را استشمام نخواهد کرد.

﴿ص 415ــ 413 : ج ــ  20

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿ 26ــ 24: 42

﴿ 496 ﴾﴿آنچه را خداوند از فضلش بر آنها مى افزايد شفاعت براى كسانى است كه در دنيا به آنها نيكى كرده اند، اما (بر اثر سوء اعمالشان ) مستحق آتش دوزخ شده اند

﴿ص ــ  429: ج ــ 20 

پیغمبر  (صلى الله عليه وآله وسلّم) فرمود : د رآیۀ﴿31 ــ 27: 42

﴿ 497 ﴾﴿اين آيه (و ما اصابكم من مصيبة ...) بهترين آيه در قرآن مجيد است ، اى على ! هر خراشى كه از چوبى بر تن انسان وارد مى شود، و هر لغزش ‍ قدمى ، بر اثر گناهى است كه از او سر زده ، و آنچه خداوند در دنيا عفو مى كند گرامى تر از آن است كه (در قيامت) در آن تجديد نظر فرمايد، و آنچه را كه در اين دنيا عقوبت فرموده عادلترازآن است که درآخرت بار ديگر كيفر دهد .